Show summary Hide summary
Lata 2001–2004 zadecydowały o nowym kształcie duszpasterstwa polskich jezuitów w Chicago. Konflikt z władzami miejskimi i sąsiadami doprowadził zakonników do zakupu i adaptacji większego obiektu przy Irving Park Road, co umożliwiło utworzenie żywego centrum religijno‑kulturalnego dla lokalnej Polonii.
Kryzys przy Avers Avenue
Polscy jezuici działali w Chicago nieprzerwanie od 1934 roku, ale przełom wieków przyniósł poważne trudności. Ich kaplica przy 4105 N. Avers Avenue stała się przedmiotem skarg mieszkańców i interwencji lokalnego aldermana.
Kłopoty z SAFE mogą uniemożliwić dokończenie niektórych krajowych projektów obronnych
Lalka ma 2 mln widzów: film Kawalskiego aspiruje do miana przeboju roku
Spór o przepisy strefowe i brak wymaganego parkingu zakończył się w grudniu 2000 roku wyrokiem sądowym, który ograniczał liczbę wiernych w kaplicy do 80 osób jednocześnie. Dla wielu uczestników polskich nabożeństw oznaczało to konieczność odsyłania części wiernych do innych parafii.
Nowy dom przy Irving Park Road
W odpowiedzi na te ograniczenia jezuici postanowili znaleźć większy, lepiej przystosowany obiekt. Po długich poszukiwaniach i rozmowach w City Hall w lutym 2001 roku zakupiono budynek przy 5835 W. Irving Park Road.
Nowa lokalizacja dysponowała własnym parkingiem, co miało rozwiązać problemy z zoningiem. Miasto zgodziło się na kaplicę o maksymalnej pojemności 500 miejsc. W planach zakonników pojawił się projekt Jezuickiego Ośrodka Milenijnego.
Pierwsza Eucharystia w tym miejscu odbyła się w Niedzielę Palmową 2001 roku i zgromadziła około 700 osób. W tym samym roku wmurowano kamień węgielny pod przyszły ośrodek.
Mobilizacja Polonii i zbiórki
Realizacja inwestycji wymagała znacznych środków. Cała Polonia w Chicago zaangażowała się w fundraising, a jezuici organizowali liczne akcje, wydarzenia i wolontariat.
W początkowych latach duże znaczenie miały coroczne radiotony na antenach polonijnych stacji, m.in. WPNA, WNVR i WCEV. Mieszkańcy hojnie wspierali inicjatywy, pomagając też przy pakowaniu kalendarzy, organizacji bali i innych wydarzeń charytatywnych. Do marca 2003 roku zgromadzone wpłaty przekroczyły milion dolarów.
Remonty, prace adaptacyjne i konsekracja
Główne prace remontowe rozpoczęły się jesienią 2002 roku po uzyskaniu niezbędnych pozwoleń miejskich. Adaptacja obejmowała przebudowę wnętrza na kaplicę z prezbiterium, wykonanie przyłączy infrastrukturalnych oraz przygotowanie zaplecza dla biur i sal wielofunkcyjnych.
W czasie robót wspólnota korzystała z gościnności parafii Niepokalanego Serca Maryi przy Spaulding, a w jej duszpasterstwie istotne wsparcie okazał im ówczesny proboszcz, ks. James Blazek.
Uroczyste poświęcenie i konsekracja nowego Sanktuarium miały miejsce w czerwcu 2003 roku. Ceremonii dokonał ks. bp Thomas Paprocki, będący wtedy pomocniczym biskupem archidiecezji Chicago.
Ośrodek jako centrum życia polonijnego
Po otwarciu Jezuicki Ośrodek Milenijny szybko rozwinął program duszpasterski i kulturalny. Działała tam Szkoła Ewangelizacji i Formacji Chrześcijańskiej oraz Młodzieżowa “Grupa Nikodema”.
W ofercie pojawiły się także Kręgi Rodzin, Teatr “13‑tka”, kursy przedmałżeńskie, rekolekcje i regularne wieczory modlitewne. Ośrodek stał się stałym punktem na mapie życia religijnego i społecznego Polonii w Chicago — owocem wspólnego wysiłku jezuitów i wiernych.
