Show summary Hide summary
Podczas Eucharystii kończącej VIII Ogólnopolski Kongres Nowej Ewangelizacji „Ciało do kochania” w Sosnowcu bp Artur Ważny przypomniał, że przykazanie „Miłuj bliźniego jak siebie samego” wymaga najpierw przyjęcia własnej kruchości. W wygłoszonej homilii hierarcha wskazał, że ciało nie jest przeszkodą w relacji z Bogiem, lecz miejscem spotkania sacrum i człowieczeństwa.
Pięć świateł z Liturgii Słowa
Biskup ułożył swoją homilię wokół pięciu biblijnych obrazów, które — jak tłumaczył — odsłaniają godność ludzkiego ciała i jego rolę w życiu duchowym. Pierwsze odniesienie pochodziło z Księgi Wyjścia: fragment o zwrocie płaszcza posłużył mu za metaforę ciała jako jedynego okrycia człowieka. Ważny zwrócił uwagę, że zabranie komuś tego „płaszcza” oznacza pozbawienie osoby godności i bezpieczeństwa.
Hierarcha podkreślał, że w realnym życiu ciało bywa przedmiotem wykorzystywania — od szyderstwa i pogardy po przemoc czy pornografię — i w takich sytuacjach Kościół musi stać na straży godności skrzywdzonych.
Czy można kochać innych, jeśli nie umiemy kochać siebie? — bp Artur Ważny
Kosiniak-Kamysz zapewnia o poparciu koalicji dla resetu konstytucyjnego
Psalm i pierwotna miłość
Drugie światło homilii wyprowadzał z psalmu, gdzie słowo tłumaczone jako „miłuję” ma w hebrajskim korzeniu obraz bliskości porównywalnej z więzią matki i dziecka. Bp Ważny przypomniał, że biblijna duchowość nie oddziela ciała od duszy — miłość do Boga ma wymiar ucieleśniony.
Powtórzył też słowa Papieża Benedykta XVI o erotycznej sile, która może prowadzić ku świętości, i zachęcał, by nie demonizować namiętności, jeśli jest przeżywana w wymiarze miłości i wierności.
Uwolnić się od „bożków”
Trzeci punkt homilii odnosił się do listu św. Pawła i ostrzeżenia przed bożkami — pustymi obrazami bez treści. Biskup wskazał, że współczesna kultura potrafi zarówno uprzedmiotowić ciało, sprowadzając je do mechanizmu zaspokajania pragnień, jak i wynosić je do roli nierealnego, wyidealizowanego awatara. Oba te kierunki to według niego iluzje, które należy porzucić.
Całość miłości — ciało jako widzialny znak
Czwarta refleksja odwoływała się do Ewangelii o największym przykazaniu. Bp Ważny przypomniał, że miłować Boga trzeba „całym” sercem, duszą i umysłem — a więc także ciałem. Przywołał nauczanie św. Jana Pawła II, który wskazywał, że to właśnie ciało czyni widzialnym to, co duchowe i boskie.
Przez codzienne gesty: uściski, opiekę nad chorymi, wierność w małżeństwie — przekonywał, wierzący ukazują obecność Boga światu. Bez takiego ucieleśnienia wiara staje się jedynie teorią.
„Jak siebie samego” — początkiem jest akceptacja
W piątym ujęciu homilii bp Ważny analizował słowa Jezusa: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Zwrócił uwagę na greckie wyrażenie hos se auton — „w ten sam sposób, wedle tej samej miary”. Tłumaczył, że prawdziwa miłość do drugiego zaczyna się od łagodnej, miłosiernej akceptacji własnej słabości i cielesności.
Jeśli ktoś odrzuca własne ciało lub nienawidzi siebie, nie będzie potrafił prawdziwie objąć osoby w kryzysie. Biskup przywołał Chrystusa, który pozostał na krzyżu do końca, jako wzór przyjęcia ciała w całej jego kruchej rzeczywistości.
Kongres i wezwanie do posługi
Bp Ważny podsumował obrady Kongresu jako czas zmagań z trudnymi tematami: budowaniem intymności, towarzyszeniem rodzinom, troską o osoby borykające się z tożsamością płciową czy niepełnosprawnościami. Wyraził wdzięczność uczestnikom i organizatorom oraz podkreślił, że Bóg nie odrzuca ran, lecz przez nie udziela łaski.
Hierarcha poinformował też, że — jak mówił podczas homilii — wczoraj Konferencja Episkopatu Polski na zebraniu w Zakopanem wybrała nowych członków Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji na kolejną, pięcioletnią kadencję. Poprosił o modlitwę, by zespół umiał rozpoznawać znaki czasu i służyć odnowie Kościoła w Polsce.
Podziękowania i wezwanie na zakończenie
Biskup podziękował partnerom i instytucjom współpracującym przy Kongresie — w tym Urzędowi Marszałkowskiemu Województwa Śląskiego, Urzędowi Miasta Sosnowca, Zespołowi Szkół Muzycznych oraz organizacjom i wolontariuszom. Wyróżnił też muzea, fundacje i techniczne zespoły, bez których wydarzenie nie mogłoby się odbyć.
Na zakończenie wezwał uczestników, by przyjmowali swoje ciała i ofiarowali je wraz z chlebem i winem podczas Mszy św. — jako wyraz oddania i zaangażowania w misję Kościoła, który niesie «Dobrą Nowinę o ciele».
