Show summary Hide summary
Podczas ostatniego dnia VIII Kongresu Nowej Ewangelizacji „Ciało do kochania” w Sosnowcu teologia spotkała się z osobistymi świadectwami rodzin. W niedzielę, 25 października, wykłady i panele łączyły refleksję o godności człowieka z opowieściami o codziennym rodzicielstwie.
Teologia ciała: obraz równości i wzajemności
Dzień otworzyła wspólna modlitwa prowadzona przez bp. Artura Ważnego, a następnie wykład dr Magdaleny Siemion poświęcony teologii ciała św. Jana Pawła II. Prelegentka wskazała, że biblijna scena stworzenia kobiety z żebra Adama nie powinna być odczytywana jako uzasadnienie podporządkowania, lecz jako znak wspólnej natury i równej godności obu płci.
Czy można kochać innych, jeśli nie umiemy kochać siebie? — bp Artur Ważny
Kosiniak-Kamysz zapewnia o poparciu koalicji dla resetu konstytucyjnego
Dr Siemion zwróciła uwagę, że człowiek został stworzony do miłości, której źródłem jest Bóg. Wyjaśniała też, że życie wewnętrzne Boga można rozumieć jako stałą wymianę miłości, a wzajemne oddanie małżonków oraz otwartość na nowe życie bywają obrazem miłości Trójcy Świętej.
W wykładzie pojawiło się też odniesienie do powołań bezżennych. Zdaniem prelegentki, celibat przeżywany ze względu na Królestwo Boże wskazuje na przyszłą rzeczywistość, w której Bóg będzie pełnią ludzkiej miłości.
Głos rodzin: różne drogi rodzicielstwa
Po wykładzie odbył się panel zatytułowany „Co znaczy odpowiedzialne rodzicielstwo?”, który prowadziła dr hab. Paulina Guzik. W dyskusji udział wzięły pary, które opowiadały o różnych doświadczeniach: życie w licznej rodzinie, bezdzietność, strata dziecka, wychowanie dziecka z niepełnosprawnością oraz adopcja.
Swoimi historiami dzielili się Agata i Andrzej Mleczkowie, Magdalena Guziak-Nowak i Marcin Nowak, Monika i Marcin Chochlowie, Iga i Konrad Grzybowscy oraz Julia i Krzysztof Wojaczkowie. Ich relacje ukazały, że teologiczne pojęcia nabierają sensu w konkretnych wyborach dnia codziennego.
Spotkanie podkreśliło, że miłość opisywana przez teologię ciała nie jest abstrakcyjnym konceptem. Ma twarze ludzi, pojawia się w radości i w cierpieniu, w pewności i w wątpliwościach. To właśnie w tych realnych sytuacjach bywa darem.
Zakończenie kongresu
Niedzielne wydarzenia zamknęły część konferencyjną trzydniowego kongresu. Całość zakończyła uroczysta Eucharystia, która była zwieńczeniem spotkań i rozmów prowadzonych podczas kongresu.
