Show summary Hide summary
Bogdan Baer (ur. 8 listopada 1926 w Warszawie, zm. 28 sierpnia 2002) był aktorem związanym przede wszystkim ze sceną teatralną, którego charakterystyczne kreacje klasyczne przyniosły mu przydomek „aktora staropolskiego”. Później zyskał też szerszą publiczność dzięki roli w popularnej telenoweli.
Początki na scenie i współpraca z Dejmkiem
Po studiach na Wydziale Aktorskim PWST (wówczas w Łodzi) Baer debiutował na deskach Teatru Wojska Polskiego pod kierunkiem Leona Schillera. Już na początku kariery zetknął się z reżyserem Kazimierzem Dejmkiem, co miało decydujący wpływ na jego artystyczny profil.
W wypadku w Jurkowie zginął ks. Stanisław Opocki, krajowy duszpasterz Romów
Polska 2050: Śliz przedstawia strategię wobec Hołowni, uchylenia immunitetu i nadchodzących wyborów
Współpraca z Dejmkiem przyniosła mu rozpoznawalne partie w inscenizacjach opartych na staropolskich misteriach. Wykreowane tam postaci — m.in. Jezus w “Historyi o chwalebnym zmartwychwstaniu pańskim” oraz tytułowy Józef w “Żywocie Józefa” — ugruntowały jego reputację specjalisty od repertuaru dawnych dramatów.
Praca w Teatrze Narodowym i dalsze etapy kariery scenicznej
W latach 60. Baer występował w warszawskim Teatrze Narodowym. Jedną z bardziej pamiętnych ról była postać diabła w inscenizacji “Dziadów” Dejmka z 1967 roku.
Kiedy reżyser został odsunięty od pracy na scenie narodowej, aktor opuścił zespół i podjął współpracę z teatrami Ateneum i Dramatycznym. Do Narodowego wrócił dopiero w latach 80., ponownie pracując z Dejmkiem przy inscenizacjach takich jak “Wesele” i “Zemsta”. W tym okresie Baer spróbował też swoich sił w reżyserii, wystawiając kilka przedstawień.
Filmowe i telewizyjne role
Równolegle z pracą teatralną Baer pojawiał się na ekranie. Zadebiutował w 1954 roku w epizodycznej roli w filmie “Trudna miłość” Stanisława Różewicza. Przez większość kariery pełnił funkcję aktora charakterystycznego, często w rolach drugoplanowych.
- “Krzyżacy” — Ciaruszek
- “Milion za Laurę” — handlarz Bulak
- “Lalka” — Szprot
- “Rodzina Leśniewskich” — profesor Skubiszewski
- “Szaleństwa Panny Ewy” — Wacław Szymbart
- “Czarodziej z Harlemu” — Bączek
- “Janka” — Bukaro
Prawdziwy przełom w zasięgu popularności przyszedł jednak później: szeroka rozpoznawalność przyszła za sprawą telenoweli “W labiryncie“, w której wcielił się w postać Tomasza Glinickiego, ojca Renaty. Ostatni raz na ekranie pojawił się na początku lat 2000. w serialu “Tygrysy Europy 2”.
Zmarł 28 sierpnia 2002 roku w wieku 75 lat.
Źródła: Radio ZET, Wikipedia. Fot. Film Polski.
