Show summary Hide summary
W 1963 roku nieoczekiwany występ w Opolu zmienił karierę Kazimiery Utraty — aktorki z wykształceniem filologicznym, która przez przypadek stała się twarzą jednego z przebojów lat 60. Później wybrała scenę teatralną i telewizyjne role, które zapewniły jej długotrwałą rozpoznawalność w Polsce.
Przypadek, który stał się hitem
Na I Krajowym Festiwalu Piosenki w Opolu Utrata wykonała “Piosenkę o okularnikach”, z tekstem autorstwa Agnieszki Osieckiej i muzyką Jarosława Abramowa‑Newerliego. Występ okazał się przełomowy — utwór szybko zyskał popularność i stał się piosenką symbolizującą aspiracje młodego pokolenia inteligencji.
Prywatne kapsuły zamiast kuszetek wywołały podziały wśród miłośników kolei
Andrzej Wajda uznawany za filar III Rzeczypospolitej
Nie była jednak pierwszym wyborem twórców. Zgodnie z anegdotami z tamtego okresu pierwotnie miała śpiewać Zofia Merle, lecz ostatecznie to Utrata weszła na scenę. Sam występ wspominała jako bardzo stresujący, a mimo braku przygotowania otrzymała nagrodę i pamiątki, które zachowała na lata.
Od muzyki do teatru — trwała kariera aktorska
Zanim związała się z estradą, Utrata ukończyła filologię rosyjską na Uniwersytecie Warszawskim. Od połowy lat 50. regularnie występowała w teatrach, co wkrótce zaowocowało propozycjami filmowymi i telewizyjnymi.
Po sukcesie w Opolu piosenka ostatecznie trafiła do interpretacji Sławy Przybylskiej, która nagrała studyjną wersję. Sama Utrata jednak szybko zrezygnowała z próby budowania kariery muzycznej.
Przez kolejne dekady skupiła się na aktorstwie. Była etatową aktorką Teatru Polskiego w Warszawie, a publiczność zapamiętała ją z licznych epizodycznych i charakterystycznych ról filmowych oraz serialowych.
Do najczęściej wspominanych kreacji należą właścicielka biura podróży w filmie “Kochaj albo rzuć”, postać Kostkowej w “Galimatias, czyli kogel-mogel II” oraz pani Stasia — rola, którą grała w serialu “Klan” przez blisko dwie dekady.
Źródła: Radio ZET, Wikipedia, VIVA!
