Musieliśmy wstąpić do Unii Europejskiej, aby przystąpić do realizacji prawie 40-letniego projektu linii tramwajowej do Fordonu.
Kiedy dokładnie powstał pierwszy projekt i pomysł budowy linii tramwajowej do Fordonu, dokładnie nie wiadomo. Z pewnością był on już uwzględniony podczas budowania całej dzielnicy. Widać to na ulicy Akademickiej, na wysokości ulicy Igrzyskowej, gdzie rury ciepłownicze na powierzchni ziemi są poprowadzone tak, by swobodnie zmieściła się pod nimi trakcja tramwajowa. Fordon został włączony do Bydgoszczy 1 stycznia 1973 roku. Bloki i wieżowce powstawały jeden po drugim. Mijały lata. Komunizm upadł i dużej części z ówczesnych projektów nie udało się już zrealizować. Od tamtego czasu nie zaprzestano jednak obiecywać, że linia tramwajowa połączy największą bydgoską dzielnicę z centrum. W kolejnych wyborach prezydenckich posługiwano się tym argumentem i nęcono obietnicami realizacji tego projektu. Jednak nigdy, w żadnym budżecie nie znalazły się środki finansowe do jego realizacji. Dopiero po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej pojawiło się światełko w tunelu dla fordońskiego tramwaju. Inwestycję szacowaną na 435 mln złotych w 40 procentach pokryje dotacja z sojuszu. I choć mogłoby się wydawać, że to już dużo, to niestety nam ciągle brakuje pozostałej kwoty. Klika miesięcy temu padł cień na powodzenie realizacji całej inwestycji, po tym jak firma wykonująca projekt ogłosiła bankructwo. Harmonogram prac był zagrożony, a konsekwencje jasne. Pieniądze z Unii przepadną, a wraz z nimi sen o fordońskim tramwaju.
Już bez kolejnego czasochłonnego przetargu wyłoniono kolejnego wykonawcę projektu. Jeśli nic nie zakłóci jego prac, projekt będzie gotowy już pod koniec tego roku. Od tego momentu dalsze prace mają ruszyć z kopyta. W styczniu ubieganie się o pozwolenie na budowę, w kwietniu projekt wykonawczy i przetargi. W 2015 roku mamy już pojechać pierwszym tramwajem aż do pętli przy ulicy Geodetów.
Niestety tak łatwo prezentuje się to tylko w harmonogramie. Miasto musi jeszcze znaleźć fundusze na pokrycie 60% kosztów całej inwestycji. Miejmy nadzieję, że kolejne wyłonione w przetargach firmy nie splajtują tak jak biuro projektowe, bo inwestycje jest naprawdę imponująca. Miasto chce przekonać mieszkańców żeby przesiedli się z samochodów osobowych do komunikacji miejskiej, dlatego przygotowano przy pętlach tramwajowych przy ulicach: Korfantego, Piłsudskiego i Geodetów, duże parkingi, gdzie mieszkańcy mogą pozostawić swoje pojazdy. Najbardziej newralgicznym elementem projektu i jednocześnie jednym z najdroższych, będzie budowa wiaduktu nad stacją kolejową Bydgoszcz-Wchód. Duże zmiany w rozwiązaniach komunikacyjnych szykują się na skrzyżowaniach ulic: Inwalidów, Harcerskiej i Lewińskiego; Rejewskiego z Matki Teresy z Kalkuty; Akademickiej, Kaliskiego i Korfantego. Kilka z tych skrzyżowań zamienionych zostanie na ronda. Jedno z nich zakończy całą trasę tramwajową przy ulicy Geodetów.
Kiedy dokładnie powstał pierwszy projekt i pomysł budowy linii tramwajowej do Fordonu, dokładnie nie wiadomo. Z pewnością był on już uwzględniony podczas budowania całej dzielnicy. Widać to na ulicy Akademickiej, na wysokości ulicy Igrzyskowej, gdzie rury ciepłownicze na powierzchni ziemi są poprowadzone tak, by swobodnie zmieściła się pod nimi trakcja tramwajowa. Fordon został włączony do Bydgoszczy 1 stycznia 1973 roku. Bloki i wieżowce powstawały jeden po drugim. Mijały lata. Komunizm upadł i dużej części z ówczesnych projektów nie udało się już zrealizować. Od tamtego czasu nie zaprzestano jednak obiecywać, że linia tramwajowa połączy największą bydgoską dzielnicę z centrum. W kolejnych wyborach prezydenckich posługiwano się tym argumentem i nęcono obietnicami realizacji tego projektu. Jednak nigdy, w żadnym budżecie nie znalazły się środki finansowe do jego realizacji. Dopiero po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej pojawiło się światełko w tunelu dla fordońskiego tramwaju. Inwestycję szacowaną na 435 mln złotych w 40 procentach pokryje dotacja z sojuszu. I choć mogłoby się wydawać, że to już dużo, to niestety nam ciągle brakuje pozostałej kwoty. Klika miesięcy temu padł cień na powodzenie realizacji całej inwestycji, po tym jak firma wykonująca projekt ogłosiła bankructwo. Harmonogram prac był zagrożony, a konsekwencje jasne. Pieniądze z Unii przepadną, a wraz z nimi sen o fordońskim tramwaju.
Już bez kolejnego czasochłonnego przetargu wyłoniono kolejnego wykonawcę projektu. Jeśli nic nie zakłóci jego prac, projekt będzie gotowy już pod koniec tego roku. Od tego momentu dalsze prace mają ruszyć z kopyta. W styczniu ubieganie się o pozwolenie na budowę, w kwietniu projekt wykonawczy i przetargi. W 2015 roku mamy już pojechać pierwszym tramwajem aż do pętli przy ulicy Geodetów.
Niestety tak łatwo prezentuje się to tylko w harmonogramie. Miasto musi jeszcze znaleźć fundusze na pokrycie 60% kosztów całej inwestycji. Miejmy nadzieję, że kolejne wyłonione w przetargach firmy nie splajtują tak jak biuro projektowe, bo inwestycje jest naprawdę imponująca. Miasto chce przekonać mieszkańców żeby przesiedli się z samochodów osobowych do komunikacji miejskiej, dlatego przygotowano przy pętlach tramwajowych przy ulicach: Korfantego, Piłsudskiego i Geodetów, duże parkingi, gdzie mieszkańcy mogą pozostawić swoje pojazdy. Najbardziej newralgicznym elementem projektu i jednocześnie jednym z najdroższych, będzie budowa wiaduktu nad stacją kolejową Bydgoszcz-Wchód. Duże zmiany w rozwiązaniach komunikacyjnych szykują się na skrzyżowaniach ulic: Inwalidów, Harcerskiej i Lewińskiego; Rejewskiego z Matki Teresy z Kalkuty; Akademickiej, Kaliskiego i Korfantego. Kilka z tych skrzyżowań zamienionych zostanie na ronda. Jedno z nich zakończy całą trasę tramwajową przy ulicy Geodetów.