Koniec żeglugi pasażerskiej na Wiśle

Taka wiadomość zelektryzowała w kwietniu 2004 roku wszystkie lokalne media. Super luksusowa jednostka z 62 pasażerami i 20 osobami obsługi na pokładzie płynęła z Gdańska do Warszawy. Wszystkie bilety zostały sprzedane turystom z Niemiec, Francji i Szwajcarii. Koszt tygodniowego zachwycania się urokami królowej naszych rzek wynosił od 900 do 2.500 euro. Miał to być początek regularnej żeglugi na tej trasie.

- Turystów z zachodu zachęcił do rejsu fakt nieuregulowania dolnej Wisły. Jednostka ma pływać głównie nocami. Każdego dnia planowane jest zwiedzane najciekawsze miast na trasie. W planach odwiedzin jest Malbork, Chełmno, Bydgoszcz, Toruń i Płock. Pasażerski statek-hotel „Frederic Chopin” to rzeczny boeing - powiedział nam wtedy Stanisław Piraciński, jeden z dwóch kapitanów. - Sterowany jest... dżojstikiem. Średnia prędkość statku wynosi 17 km/h. Ma 83 metry długości i 10 szerokości. Maksymalnie może zabrać na pokład 80 pasażerów i 27 członków załogi. Na ośmiu pokładach jest 42 kabiny, restauracja, sala klubowo-kinowa i zakład fryzjerski. Jak przystało na statek rzeczny ma stosunkowo małe zanurzenie które wynosi 145 centymetrów – dodaje kapitan Piraciński.

To co miało być największą atrakcją żeglugi na Wiśle, okazało się przekleństwem. Już w trakcie trzeciego rejsu statek dopłynął tylko do mostu w Fordonie. Z powodu niskiego stanu wody wycieczkowiec musiał zawrócić do Gdańska. Od tego czasu minęło prawie 10 lat. Marzenia o żegludze pasażerskiej na Wiśle pękły jak bańka mydlana. Raz na kilka dni pojawi się czasami na rzece jakiś kajak czy żaglówka. Tymczasem „Frederic Chopin” pływa po Łabie...