W zakładach karnych przebywa obecnie ponad 80 tysięcy osób (zarówno skazanych, jak i tymczasowo aresztowanych). Jednostki penitencjarne opuszcza rocznie około 30 tysięcy osób (w kujawsko-pomorskim co miesiąc wychodzi na wolność około 700-800 osób). Jest to ogromna fala ludzi obciążonych „piętnem” pobytu w więzieniu, którzy potrzebują społecznej asymilacji, ponownego ułożenia sobie życia, między innymi dzięki trafieniu na rynek pracy.

„Problemy readaptacji więźniów ze szczególnym uwzględnieniem narzędzi ekonomii społecznej”, to temat debaty zorganizowanej dzisiaj (26 marca) w Bydgoszczy przez Kujawsko-Pałuckie Centrum Edukacji Społecznej przy WSG oraz  Kujawsko-Pomorski Oddział Stowarzyszenia „Bractwo Więzienne”. Poruszone zostały tematy związane ze skutecznością readaptacji społeczno-zawodowej skazanych między innymi z uwzględnieniem możliwości płynących z wykorzystania instrumentów ekonomii społecznej. I tak dr Paweł Sobierajski z WSG w Bydgoszczy zaprezentował założenia projektu KPCES. Z kolei dr Agnieszka  Wedeł-Domardzka z WSG powiedziała o prawach więźnia w kontekście praw człowieka (z uwzględnieniem zagadnień związanych z zatrudnieniem i wynagradzaniem skazanych). Przygotowanie osadzonych w Zakładzie Karnym do życia na wolności, było tematem wystąpienia mjr Aleksandry Gapskiej z OISW. Mentoring w Polsce i zagranicą, jako alternatywny sposób pomocy byłym więźniom przybliżyła Dominika Heller z WSG, zaś Anna Stranz Stowarzyszenie „Bractwo Więzienne”. Osobiste, przejmujące i wzruszające świadectwa trudnej drogi powrotu do wolności dali byli skazani: Adrian Janczur i Kazimierz Pawłowski po czym Janina Woźniak dała przykłady pozytywnych dla integracji społecznej byłych więźniów skutków współpracy kuratora z podmiotami środowiska lokalnego. Że spółdzielczość socjalna może być alternatywą w procesie reaktywacji społeczno-zawodowej byłych więźniów przekonywała Zofia Ziemba ze Spóldzielni Socjalnej Kreatywni.